باز هم زندگی

من خانه ام را پر از رنگ می کنم
پر از عطر زندگی
گل میخرم
نان گرم می کنم
شعر مینویسم
و باور میکنم
که زندگی یعنی همین بهانه های کوچک خوشبختی…چای که مرغوب نباشد چیزی به آن اضافه می کنم؛
چوب دارچینی، هِلی، نباتی، شده چند پَر بهار نارنج،
چیزی که آن مزه و بو را تبدیل به عطر ِخوش و طعم ِخوب کند.
زندگی هم گاهی می شود مثل همین چای،
باید با دلخوشی های کوچک طعم و رنگش را عوض کنی،
یک چیزی که امید بدهد به دلت ،انگیزه شود
برای حرکت زندگی ات

یادداشتی بر ظهیر...